Parę słów o firmie

Witamy na naszej stronie i zapraszamy do zapoznania się z ofertą
dotyczącą wykonania instalacji wentylacja płock mechanicznej z odzyskiem ciepła... Zapraszamy do współpracy!

Co to jest rekuperacja?

Jak działa instalacja wentylacji nawiewno-wywiewnej z odzyskiem ciepła (rekuperacją)?


Wentylacja nawiewno-wywiewna to w uproszczeniu dwa wentylatory (nadmuchowy i wyciągowy), które za pośrednictwem sieci kanałów  wentylacyjnych zapewniają usunięcie z pomieszczeń powietrza zużytego, jak też nawiew świeżego w odpowiedniej ilości. Pomiędzy wentylatorami umieszczony jest wymiennik ciepła, który umożliwia ogrzewanie się zimnego, nawiewanego z zewnątrz powietrza, ciepłem usuwanym na zewnątrz budynku. Oba te strumienie mijają się nie mieszając ze sobą, lecz jedynie przekazują sobie energię cieplną. Wentylatory i wymiennik ciepła zabudowane są w centrali wentylacyjnej zwanej potocznie rekuperatorem. Dodatkowo wewnątrz rekuperatora znajdują się filtry (zwykle dwie sztuki, jeden dla powietrza nawiewanego, drugi dla wywiewanego) oraz elektronika sterująca całym urządzeniem. Dodatkowo rekuperator może być wyposażony w by-pass letni i nagrzewnice.
 

Elementy instalacji wentylacji nawiewno-wywiewnej  z rekuperacją


Wymiennik ciepła

Element rekuperatora składający się ze specjalnie ukształtowanych kanałów o niewielkim przekroju, którymi przepływa powietrze. Najpopularniejsze obecnie wymienniki to:

  • wymiennik krzyżowy – kanały, którymi przepływają strumienie powietrza  wywiewanego oraz nawiewanego ułożone są w nim prostopadle względem siebie. Stopień odzysku ciepła dochodzi do 70%.
     
  • wymiennik przeciwprądowy - kanały, którymi przepływają strumienie powietrza wywiewanego oraz nawiewanego, ułożone w nim są równolegle względem siebie. Dzięki temu droga, jaką pokonuje powietrze, jest dłuższa, co sprawia, że sprawność urządzenia jest wyższa. Odzysk ciepła wynosi do 95%.
     
  • wymiennik obrotowy - ma postać bębna wykonanego z ażurowej masy akumulującej ciepło. Zamontowany jest on w ten sposób, że jego jedna połowa znajduje się w komorze przez którą przepływa świeże powietrze z zewnątrz, a druga w komorze przez którą przepływa powietrze zużyte. Wymiennik w trakcie pracy obraca się z niewielką prędkością, co pozwala na cykliczne akumulowanie ciepła i jego oddawanie przez poszczególne kanaliki. Konstrukcja wymiennika pozwala nie tylko na odzyskanie ciepła, ale też wilgoci. Specyfika tej konstrukcji powoduje, że niewielka część powietrza zużytego i świeżego miesza się ze sobą. Stopień odzysku ciepła: 75-90%
     

Wentylatory

Wymuszają ruch powietrza w instalacji wentylacyjnej. W typowym rekuperatorze występują dwa: jeden tłoczy powietrze świeże do budynku, drugi usuwa powietrze zużyte poza budynek. Ze względu na sposób zasilania dzieli się je na:

  • zmiennoprądowe – tańsze, ale o bardziej „prądożerne”. Zmiana ilości przetłaczanego powietrza nie wpływa w sposób istotny na wielkość zużycia energii elektrycznej.
     
  • stałoprądowe – droższe, ale zużywają mniej energii elektrycznej, z możliwością płynnej regulacji obrotów.
     

Kanały (przewody) wentylacyjne

Służą do transportowania powietrza do pomieszczeń „czystych” (sypialnie, salon, gabinet) oraz usuwania go z pomieszczeń sanitarnych i pomocniczych (łazienka, kuchnia, spiżarnia, garderoba). Najczęściej stosowane w budownictwie jednorodzinnym rozwiązania to:

  • rury spiro – okrągłe sztywne kanały wykonywane z spiralnie zwijanej blachy stalowej ocynkowanej. Ich zaletą jest trwałość wykonanej z nich instalacji, wadą - duże średnice rur przez co wymagają odpowiedniej zabudowy w celu ich ukrycia w budynku
     
  • rury z PE – polietylenowe przewody wentylacyjne, dzięki ich niewielkim średnicom łatwo schować je w przegrodach budowlanych (w ścianach, wylewkach, zabudowach g-k). Dodatkowo pokrywane są od wewnątrz antybakteryjną warstwą ochronną.
     
  • rury flex – miękkie okrągłe przewody wykonane z foli aluminiowej rozciągniętej na stalowej spirali. Ze względu na ich niską wytrzymałość na uszkodzenia oraz zwiększone opory przepływu powietrza nie zalecane i obecnie coraz rzadziej stosowane.
     

Czerpnia

Element początkowy instalacji, montowany na zewnątrz budynku (najczęściej na elewacji lub poza budynkiem) służący do pobierania świeżego powietrza.

Wyrzutnia

Element końcowy instalacji, montowany na zewnątrz budynku (najczęściej na elewacji lub na dachu budynku), usuwa zużyte powietrze napływające z pomieszczeń do centrali.

Filtry

Element montowany w centrali wentylacyjnej zatrzymujący zanieczyszczenia stałe znajdujące się w powietrzu. W typowej centrali znajdują się dwa filtry:

  • na nawiewie, oczyszczający powietrze napływające do budynku. Standardowo jest filtr klasy EU4 (zatrzymuje 90% pyłków kwiatowych) lub o podwyższonym stopniu filtracji EU7 (zatrzymuje 80-90% zarodników grzybów)
     
  • na wywiewie, chroniący wymiennik ciepła przed zanieczyszczeniami klasy EU4
     

Sterownik

Jego zadaniem jest regulacja strumienia powietrza w zależności od zapotrzebowania budynku. Występują w wersjach od najprostszej, umożliwiającej wyłącznie zmianę biegów wentylatorów aż po wersje najbardziej rozbudowane z możliwością programowania trybów pracy w cyklach tygodniowych i pozwalające na podłączenie czujników wilgoci i dwutlenku węgla.

By-pass letni

Element w centrali umożliwiający ominięcie wymiennika ciepła przez powietrze nawiewane. Stosuje się go w okresie letnim w celu schłodzenia budynku, gdy temperatura na zewnątrz jest niższa niż wewnątrz budynku (najczęściej wieczorem i w nocy). By-pass występuje w dwóch wersjach:

  • ręcznej – poprzez ustawienie przez użytkownika przepustnicy w odpowiednią pozycję lub poprzez zastąpienie wymiennika ciepła kasetą letnią
     
  • automatycznej – przestawienie przepustnicy następuje bez udziału użytkownika przy wystąpieniu na zewnątrz budynku i w jego wnętrzu zadanych temperatur
     

Elementy nawiewne/wywiewne

Elementy końcowe instalacji służące do wprowadzania/usuwania powietrza do/z pomieszczeń. Najczęściej wykorzystywane są do tego anemostaty oraz kratki podłogowe i ścienne.